0645

huf

Mon, 02 Nov 2009 11:30:31 +0200

Domuz gribi oldum dostlar. Ama normal gripten farkı yokmuşmuş, kendi kendine geçiyormuş falan filan, o yüzden endişeye mahal yok. Tek kötü yanı millete bulaşmasın diye evde hapsolma kısmı.

Dün hastalığım sebebiyle dünya tarihindeki diğer büyük epidemikleri araştırdım, çok ilginç bir konu. Şu domuz gribinin, meşhur ispanyol nezlesi ve kuş gribiyle dahi bağlantısı var, virüs mevzusu büyüleyici. Neden biyolog falan olmadım pişmanım açıkçası.

Bilim cahili halimle anladığım kadarıyla bu flu virüsü 10 ila 30 yıl arasında sürelerde yenilenip yenilenip yeniden herkese bulaşır hale geliyor. Normal grip virüsünün de binde bir falan öldürücülüğü varmış, ama bu virüs daha az kişiyi hasta ettiğinden yekünde daha az kişi ölüyormuş, yeni bir virüs gelince hemen hemen hiç kimse bağışıklık geliştirmemiş olduğundan daha fazla kişi hasta oluyor böylece daha çok insan ölüyor falan filan, benim anladığım budur bu influenza meselesinde. Anlatabildim mi bilmiyorum, zira hem gripten hem de parasetamolden kafam biraz iyi gibi, şurdan da bakılabilir o yüzden.

Smiths gecesi şerefine. Biz çok iyiyiz de trip’e ne oldu....

Thu, 29 Oct 2009 02:53:51 +0200

Smiths gecesi şerefine. Biz çok iyiyiz de trip’e ne oldu. I won’t share you trip, bilesin.

Bu da Mustafa Sandal’dan aklıma geldi. Senelerce...

Thu, 15 Oct 2009 21:33:50 +0300

Bu da Mustafa Sandal’dan aklıma geldi. Senelerce musti’yle hello kitty’i karıştırmışım ama musti bambaşkaymış.

Ya bu ‘beni bloguna yaz’ ve türkçe pop referansı meselesi bana nedense ‘yokluğunda...

Thu, 15 Oct 2009 21:33:37 +0300

Ya bu ‘beni bloguna yaz’ ve türkçe pop referansı meselesi bana nedense ‘yokluğunda çok kitap okudum‘u hatırlattı. Yokluğunda çok blog okudum?

(Linkini verdiğim klipte de literalizm alanında deneysel bir noktaya gidilmiş. Özellikle ‘yokluğunda çok kitap okudum’ kısmında çıkan (2:23); kitap, gözlük ve gözlüğün kalp şeklindeki gölgesi takdire şayan. Fakat hemen ardından çıkan Türkan Şoray korkutuyor.)

theblanks: sen de yaz yaz yaz bir bloga yaz bütün...

Thu, 15 Oct 2009 20:35:00 +0300

theblanks:

sen de yaz yaz yaz bir bloga yaz bütün sözlerimi
yanılırsam çık karşıma göster kendini
belki zamanla teker teker silinirler aklından
anlarsın ki boşuna geçmiş bunca zaman

Benden beklenmeyecek türk pop göndermesine kaç puan?

reblog adetten değil ama uçman’a on puan. Ve kimbilir belki bu reblog, blogger’s block’umun da sonu olur.

too old to lose it, too young to choose it filan. black box...

Sun, 27 Sep 2009 17:31:08 +0300

too old to lose it, too young to choose it filan. black box recorder, bowie cover’ı.

Bildik şarkıları mıymıy kadınların coverlamasına duyduğum...

Wed, 26 Aug 2009 17:52:00 +0300

Bildik şarkıları mıymıy kadınların coverlamasına duyduğum sempatiye daha önce de değinmiştim, hele ki söz konusu olan bir Smiths cover ise daha da heyecanlı. 500 Days of Summer‘ın soundtrack’inden çaldım.

Evet açıklıyorum, Burhan Çaçan’ın Yaradana Kurban klibinde...

Sun, 23 Aug 2009 00:04:06 +0300

Evet açıklıyorum, Burhan Çaçan’ın Yaradana Kurban klibinde ben oynadım ve 1989’dan beri değişmeyişimle ünlüyüm. (Bu gerçeği bulup çıkaran ve Serkan’a gönderen Sıla’ya teessüf, teşekkür, ihtimam, ayrıca sacrifice to creator)

bugünlerde birşeyler oluyor acep ne. Özdemir Erdoğan- Aç Kapıyı...

Thu, 20 Aug 2009 15:31:00 +0300

bugünlerde birşeyler oluyor acep ne.

Özdemir Erdoğan- Aç Kapıyı Gir İçeri

Vesikalı Yarim (1968) Müjgan: Evli miymiş sorsana.Sabiha:...

Tue, 11 Aug 2009 23:24:00 +0300

Vesikalı Yarim (1968)

Müjgan: Evli miymiş sorsana.
Sabiha: Soramam…
Müjgan: Neden?
Sabiha: Ya evet derse.

Çok tuhaf çok tanıdık gerçekten de.

Hümeyra’nın sesi ne tuhaf ya.

Sun, 09 Aug 2009 12:10:59 +0300

Hümeyra’nın sesi ne tuhaf ya.

Cohen konseri olcak gibi değildi, müthişti, fenaydı, güzeldi.

Thu, 06 Aug 2009 18:14:18 +0300

Cohen konseri olcak gibi değildi, müthişti, fenaydı, güzeldi.

Ayşe: Napıciz şimdi bundan sonra?Haşmet: Bilmem… ama...

Wed, 29 Jul 2009 16:55:00 +0300

Ayşe: Napıciz şimdi bundan sonra?

Haşmet: Bilmem… ama yaşıyoruz, iki kişiyiz ve birbirimizi seviyoruz…
Korkma, dünyada her zaman inanılacak sağlam şeyler bulunur.

Geçen Atıf Yılmaz’ın 1966 yılında çekmiş olduğu Ah Güzel İstanbul‘u izledim ve bayıldım. Ayşe (Ayla Algan), İzmir’den İstanbul’a şarkıcı olmak için gelen saf genç kız, Haşmet (Sadri Alışık), servetini yıllar içinde kaybetmiş, kökleri Osmanlı’ya dayanan bir ailenin son ferdi, tanışırlar aşık olur filan fıstık. Konu başta klişe görünebilmekle birlikte filmin yaklaşımı oldukça sıradışı olduğundan fevkalade ilginç bir film olmuş, ayrıca müthiş de bir komedi. Yukarda alıntıladığım diyalog, filmin boğaz vapurunda geçen kapanış sahnesinden, insanın içini rahatlatan bir mutlu son olmaktan epey uzak, hatta filmin benle dalga geçtiği hissine bile kapıldım izlerken.

Epey aramama rağmen Ah Güzel İstanbul‘un düzgün bir kopyasını bulamadım ve mecburen youtube’dan izledim, size de bu yol yordam tavsiye olunur, en azından başı be, hadi be.

ayıp

Sun, 28 Jun 2009 00:41:33 +0300

Ben yokken karşı apartmanın alt katına bar açılmış galiba, ya da dünyanın en fantastik partisini gerçekleştirmekteler şu anda. Gidip bakmamak için kendimi zor tutuyorum. Yazı yetiştirmek için evde kaldığım bir cumartesi akşamı, evimi bara çevirip bana bira açtırdığınız için sitemkarım sayın caferağa mahallesi, mühürdar caddesi mevkiinde çılgınca eğlenenler.

çok aymazsın

Thu, 25 Jun 2009 17:52:38 +0300

aymaz ne güzel bir kelimeymiş. aymayan ayamayan insan. aymamak var, zaman zaman aymak da var.

Photo

Fri, 19 Jun 2009 16:57:36 +0300

Bahsi geçen laleler.

Fri, 19 Jun 2009 16:45:28 +0300

Bahsi geçen laleler.

Edinburgh, devamı da burda.

Fri, 19 Jun 2009 16:44:31 +0300

Edinburgh, devamı da burda.

dada da dan

Fri, 12 Jun 2009 01:16:00 +0300

Yarın sabah İstanbul’a gelmek üzere evimi son kez terk ediyor olacağım, işte bu da son Warwickshire postum. (Gerçi ağustosta tezimi vermeye gelicem ama artık burda yaşıyor olmayacağım, sayılmaz o yüzden) Şu an bomboş ve tuhaf bir evden seslenmekteyim. Son kalan eşyalarımı da çeşitli hayır kurumlarına götürdükten sonra ev tamtakır ve berbat görünüyor, aynı ilk geldiğim günki gibi. Evin dışına bir kiralık tabelası koymuşlardı, geçen gün üstüne let sticker’ı yapıştırmışlar, bir sonraki sahibi de belli olmuş yani, kendisine örümceklerle mutlu bir hayat diliyorum.

Bugün sonların günü olduğundan son kalan penny‘lerimi harcama operasyonu yaptım; bir, beş ve onluklardan oluşan toplam dört poundluk bir yığını bakkala götürüp bir sürü Skittles aldım. Kasadaki adam da üşenmedi saydı, arkamda acayip bir kuyruk oluşunca ekstra kasa filan açtılar, o derece bir olay çıktı ama sekiz paket Skittles’ım oldu mutluyum (gerçi hiçbirini ben yemeyeceğim kihkih). Bir de bugün bütün gün yağmur yağdı, gözüm arkada kalmayacak o yüzden. İngiltere’ye yaz gelmiyormuş gerçekten, bilginize.

Kenilworth şubemden yazdığım son yazının şerefine kayıtlara geçmesi için bir dizi güle güle diyeceğim, drama için şimdiden özür dilerim, başlıyorum; güle güle mükemmel posta kodum ve adresim, güle güle Waitrose, pembe greyfurt suyu ve armutlu cider, güle güle lezzet pınarı hint restoranım, güle güle pis halım ve beni yemekten vazgeçmeyen örümcekler, güle güle haşlayan ya da donduran saçma musluklar, güle güle evimin yanından geçen trenler, güle güle 12 numaralı çift katlı ve hep geç kalan otobüs, güle güle dünyanın en ıslak ve rüzgarlı otobüs durağı, güle güle charity shop‘lar, güle güle harika İngiliz televizyonu, emlak, antika ve quizshow programları, güle güle pazar günleri hangi çöpü çıkartma sırasıydı diye düşünmek, güle güle evim, öpüyorum, yeni sahibini daha az ye.

Edinboroo ve Vorikşayr

Mon, 08 Jun 2009 17:26:00 +0300

Dün Edinburgh’tan döndüm, ama yorgunluktan damarlarımda kan yerine leblebi tozu dolaştığı için yazacak hal bulamadım. Dönüş yolculuğu bir fantastikti, varolan bütün ulaşım yöntemlerini kullandım sanırım; taksi, uçak, tren, metro, otobüs, resmen triatlon gibiydi.

Edinburgh epey güzelmiş, buz gibi olmasa yaşamak isteyebilirdim. Yazları hava gece 10’da filan kararıyor, o açıdan da harika ama kışın öldürür muhtemelen. Genel olarak İskoçya’yı İngiltere’den daha çok sevdim sanırım, bir kere İngiltere gibi dümdüz değil, dağ tepe bunları seviyormuşum meğerse. Şu ülkeciği devamlı yerin dibine geçirmekten utanç duyar oldum artık, ama sevdiğimden hakkaten, İngiltere de güzel, üzülmesin o, kültürel zenginliği olsun, doğası olsun, efendime söyliyim medeniyeti olsun harika, misler gibi.

Neyse, Edinburgh dışında bir de Inverness şehrine gittim, canavarlı Loch Ness gölünü görmeye. Loch gallikçe göl demekmiş, canavarın adı da Nessie. Nessie ilk defa 1500 yıl önce mi ne görülmüş, hala da resmi olarak aranmaktaymış. Dünyanın her bir yerinden üniversiteler canavarı aramak için Loch Ness’e geliyormuş, araştırma için yeni başvuran yerler için de üç yıllık bekleme listesi varmış, bu derece popülermiş. Böyle garip olaylar. Bir de gölün derinliği 600 metre mi neymiş, o yüzden aramak baya zormuş. Ben inandım canavara, canavarlar var. Bir de bir Britanya sapıklığı; her sene 8-10 civarı ‘resmi’ canavar sighting‘i oluyormuş, resmi sayılması için de aynı anda üç farklı noktadan üç kişinin canavarı gördüm demesi gerekiyormuş, bunu bile kurala bağlamışlar, göl yasasının canavar bendinde yazıyordur heralde. Ha bir de Harry Potter’ın çekildiği ortamları gördüm, ama zaten yurdun her köşesi film seti gibiydi, kaleler, sisler, gotik gotik ortamlar.

Ve fakat en önemlisi İskoçya seyahatim esnasında koyunun en sevdiğim hayvanlar listesinde ilk beşe yükselmesiydi. Hem tip hem hayat tarzı olarak İskoç koyunlarına bittim. Bütün gün mükemmel yemyeşil çayırlarda başları aşağıda hapır hupur takılıyorlar, çiçek gibi güzel koyunlar onlar. Çoban, köpek falan öyle iten kakan şeyler de yok başlarında, stressiz harika bir hayatları var. Özetle, İskoçya’da koyun olmak çok güzel bir şey, yününden ekose battaniye yapıyorlar hem de.

Bir sürü fotograf çektim aslında ve hemen buraya koymak istiyordum ama köyümde üç günden kısa sürede fotograf tab ettirecek yer bulamayınca, başka bahara kaldı, zira üç vakte kadar İstanbul’a dönüyorum. Şimdi buralarda ev toparlamak, eşyaları charity’lere taşımak ve bavullara sığmaya çalışmakla meşgul bir göçmen hayatı sürmekteyim. Warwickshire faslının son haftasına girmekten memnunum, yalnız dün hava çok güzeldi heryer çayır çimen filan, bir üzüldüm gidicem diye ama sonra hemen geçti. Warwickshire’dan sevgiler.